Gjykata Evropiane e Drejtësisë kufizon ekstradimet e refugjatëve me vepra penale

2 muaj më parë

Gjykata Evropiane e Drejtësisë kufizon ekstradimet e refugjatëve me vepra penale

Heqja ose refuzimi i së drejtës për azil, sipas ligjit të BE, nuk e pakëson të drejtën e mbrojtjes sipas Konventës së Gjenevës për Refugjatët dhe të drejtat themelore të BE. Kështu gjykojnë gjyqtarët e Luksemburgut, shkruan Deutsche Welle, transmeton AktivPress.

Shkaku i këtij vendimi janë paditë e tre azilkërkuesve nga Bregu i Fildishtë, Kongoja dhe Çeçenia, të cilëve Belgjika, përkatësisht Republika Çeke u patën refuzuar njohjen e statusit të refugjatit, pasi qenë dënuar për krime veçanërisht të rënda.

Gjykatës Evropiane të Drejtësisë (GJED) iu kërkua të sqarojë nëse heqja e statusit të refugjatit, sipas rregullave të BE, është në përputhje me Konventën e Gjenevës dhe të drejtat themelore të BE. Sipas gjyqtarëve, kjo është në përputhje me këto rregulla.

Së pari, ata theksojnë se të huajt e BE-së që kanë frikë të bazuar për persekutim në vendin e tyre të origjinës duhet të konsiderohen si refugjatë në kuptimin e Konventës së Gjenevës. Kjo vlen pavarësisht nëse atyre ky status u është dhënë formalisht sipas ligjit të BE-së.

Krimet nuk janë vendimtare

Veç kësaj, sipas Kartës së të Drejtave Themelore të BE, njerëzit nuk duhet të ekstradohen në një vend ku i kërcënon tortura ose dënime çnjerëzore poshtëruese. Sjellja e personit në fjalë – edhe e kriminelit – nuk ka rëndësi. Këtu mbrojtja e personit nga rregullat e BE-së shkon përtej Konventës së refugjatëve.

Shtetet anëtare të BE do të duhet të garantojnë “respektimin e plotë” të Konventës së Gjenevës. Gjykatësit gjithashtu theksojnë se një person, të cilit nuk i miratohet kërkesa për marrje azili ose të cilit i është hequr statusi i azilantit, nuk ka të drejta të njëjta si një refugjat i njohur zyrtarisht.

Konventa e Gjenevës për Refugjatët, e cila ka hyrë në fuqi më 1954, rregullon mënyrën se si trajtohen refugjatët. Si refugjatë të njohur sipas saj janë njerëz që persekutohen për shkak të racës, fesë, kombësisë, anëtarësisë në grupe të caktuara shoqërore ose bindjeve politike.